beg‘ubor

Meanings

1. . Chang-gʻubordan, ifloslikdan xoli; musaffo, toza.
2. . Koʻnglida yomonligi, kiri yoʻq; pok, sofdil, sidqidil.
3. . Dogʻ tushmagan, pokiza.

Examples

• Zangori osmon ham shunday tiniq, shunday begʻuborki, koʻzni oladi. — Oybek — Tanlangan asarlar.
• Begʻubor, mayin shabada esadi-yu, odamlarni bogʻu rogʻlarga chorlaydi. — Gazetadan. —
• Osmon koʻnglim kabi keng, Koʻnglim kabi begʻubor. — E. Vohidov — Muhabbat.
• Begʻubor yigit.
• Yuzidan mehr yogʻilib turgan bu ajoyib, sodda, begʻubor qizga shartta uylanib, oyimni baxtiyor qilishga nima xalaqit beradi? — A. Muxtor — Asarlar.
• Tolibjon bu sodda va lekin begʻubor kishilarning oʻzlaridek begʻubor suhbatlariga kulib-kulib, quloq solib oʻtirar edi. — S. Ahmad — Jimjitlik.
• Elmurod.. qarshisida chugʻurlashgan, koʻzlari tiniq, qalblari begʻubor bolalarning har birini quchoqlab, yuzlaridan oʻpgisi keldi. — P. Tursun — Oʻqituvchi.
• Doʻppimni yerga olib, endi oʻylab qarasam, Yoshlik degani asli poklik ekan, begʻubor. — A. Oripov. —

Etymology

be.. + gʻubor

Source: Wiktionary