do‘ng

Meanings

1. Yerning yoki biror narsaning birmuncha baland koʻtarilgan joyi; tepalik.
2. Maqol. n
3. sft. Boʻrtib chiqqan, koʻtarilgan, doʻm-paygan, qappaygan.
4. Doʻng olmoq Engashtirib, dumbasiga tizza bilan tepmoq (turli oʻyinlarda).

Examples

• Oʻgʻri — tun oshguncha, Boʻri — doʻng oshguncha.
• U doʻngga, bu doʻngga chiqib qaradi, ukasining qaysi tarafga qarab ketganini bilmadi. — "Qunduz bilan Yulduz".
• Doʻng yer. Doʻng joy. Doʻng peshona. Doʻng qishloq. Qoʻchqor boʻlar qoʻzining peshonasi doʻng boʻlar. — Maqol. ■■
• Doʻng yerga oʻtirib, odatdagidek yana daryoga tikildi. — Mirmuhsin — Temur Malik.
• Doʻng peshona-sining pastki qirrasi ikkita yovvoyi baroq qosh bilan tamom boʻlardi. — A. Muxtor — Opa-singillar.

Source: Wiktionary