g‘arib

Meanings

1. Qarindosh-urugʻi yoki biror koʻmakchisi boʻlmagan, kimsasiz; musofir.
2. Kambagʻal, qashshoq; faqir, bechora.
3. Nochor holatli; koʻrimsiz; ahvoli tang.
4. Ajib, qiziq, ajoyib.

Examples

• Gʻarib koʻnglini gʻarib bilur. — Maqol.
• Bu gʻarib va kimsasiz kishi asli Sabzavor shahridan boʻlib, falakning gardishi bilan Hirotga kelib qolgan. — Mirmuhsin — Meʼmor.
• Fayzi kasalxonadan ketgandan keyin, bamisoli gʻarib boʻlib qoldim. — E. Raimov — Ajab qishloq.
• Tirnoqla yer oʻyib, suvlar oqizgan Gʻariblar ahvoli qolardi tangga. — Gʻayratiy.
• Bozor Hamroyevich, oʻgʻli gʻaribgina bir oilaga naqadar katta gʻamtashvish orttirganini tushundi. — Oʻ. Usmonov — Sirli sohil.
• ..shahar chetida ijarada, gʻarib bir xonada.. yashardik. — M. M. DoʻstLolazor
• Giyohlari qovjiragan gʻarib mozorga tikilib oʻtirib, oʻtgan bolaligini.. esladi. — S. Ahmad — Ufq.
• Oʻzi hamma vaqt gʻarib yashashiga qaramay, juda serpardoz edi. — S. Zunnunova — Gulxan.
• Sizlar emas, otang nima boʻladi, Bolam, jang endi gʻarib boʻladi. — "Malikai ayyor".
• Agar gumonim toʻgʻri boʻlsa, Komilbekning qotili Homiddir! — Bu soʻz Otabekni ajablantirganidek, usta Olimga gʻarib eshitilgan edi. — A. Qodiriy — Oʻtgan kunlar.

Etymology

arab. — yot, begona, oʻzga; notanish, nomaʼlum

Source: Wiktionary