g‘oyib

Meanings

1. \a. — mavjud, bor boʻlma-
2. gan; yashirin, pinhoniy; koʻrinmas] Shu yer-da yoʻq, mavjud emas; koʻrinmay ketgan, yoʻq boʻlib ketgan. Shu paytda bir kabutar ajoyib, Koʻkda borar goh koʻrinib, goh gʻo-yib. S. Abdulla, Tohir va Zuhra.
3. Gʻoyib boʻlmoq 1) koʻzga koʻrinmay qol-moq, yoʻq boʻlib qolmoq.
4. Tangri, iloh.
5. Gʻoyib (erkaklar ismi).

Examples

• Maʼmurjon orqa-siga qaray-qaray, muyulishdan oʻtib, gʻoyib boʻldi. — Sh. Xolmirzayev — Toʻlqinlar; 2) biror yoqqa ketib qolmoq, ketmoq.
• [Komila] Tongda kampirnikiga keldi. Kirsa, Matniyoz yoʻq. Matniyoz ketib qolgan edi. Qayoqqa gʻoyib boʻlganligi nomaʼlum. — A. Muxtor — Chinor; 3) yoʻq boʻlmoq, yoʻqolmoq, yoʻq boʻlib ketmoq.
• Bundan besh yil ilgari bir sabab bilan bu xayollar butunlay gʻoyib boʻlib, ularning oʻr-nini boshqa fikrlar egalladi. — M. Aliyev — Qalb soʻzlari yozilgan maktub. Ilmi gʻoyib ayn. ilmi gʻayb. q. gʻayb.
• Bu ilmi gʻoyib. Hozir-cha bir narsa deyish qiyin. — N. Safarov — Don.
• Keyin iloji boricha yumshoq gapirishga urinib, nasihat qilib qoʻydi: -Gʻoyibning ishini bandasi bilmaydi.. — K. Yashin — Hamza.
• Eshikdan chiqishi hamon, Anvarga raqibligini oshkor qilib qoʻymas-likni gʻoyibdan tiladi. — Sh. Xolmirzayev — Qil koʻprik.

Source: Wiktionary