obro‘y

Meanings

1. \f. — shon, sharaf or-
2. nomus, qadr-qimmat; iftixor] 1 Kishining tutgan ishi va yaxshi xislatlari tufayli jamoatchilik qoshida topgan eʼtibori; hur-mat, nufuz.
3. Obroʻ koʻrmoq Jamoatchilik oʻrtasida eʼ-tibor, hurmat qozonmoq. Shunday obroʻ koʻrgan bir kishi kelib-kelib, nahotki oʻz qudasidan va kelinidan munchalik obroʻsizlik koʻrsa! A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar. Obroʻ olmoq Hech nar-sasi yoʻqligiga qaramay, bor imkoniyatdan foydalanmoq, mehmondoʻstlikni joyiga keltirmoq (sir boy bermaslik uchun). Obroʻ orttirmoq ayn. obroʻ koʻrmoq. Obroʻyi bir (yoki uch) pul boʻddi ayn. obroʻyi ketdi. Obroʻyi ketdi (yoki tushdi, toʻkildi) Obroʻsizlandi, hurmat-eʼtibori ketdi. Shavla ketsa-ketsin, obroʻ ketmasin! Maqol. Obroʻyini ketkazmoq (yoki toʻkmoq, tushirmoq) Eʼtiborini, xurmatini yoʻq qilmoq, beobroʻ qilmoq. Shoqosimning mushtumi yoʻgʻon, urushqoq, obroʻsi toʻkili-shidan qoʻrqmaydigan, bezbetroq yigit eka-nini ham bilardi. Mirmuhsin, Umid.
4. Shunday hurmat sohibi. Uning [meh-monning] yonida yotgan katta bir qora mu-qovali daftar bu kishi shubhasiz Qamish-kapaning obroʻlaridan ekaniga dalolat be-rib turardi. P. Tursun, Oʻqituvchi.
5. Sharaf, iftixor; faxr; shuhrat, nu-fuz. Rais boʻlar kolxozchining kattasi. Obroʻ boʻlar yerga ekkan paxtasi. Fozil shoir. Toshkent —

Examples

• Direktorimizning obroʻyi baland. Obroʻyini koʻtarmoq (oshirmoq). Obroʻ(ni) saq-lamoq. m
• [Oʻzbek oyim:] Axir, mening ham oʻzimga yarasha obroʻyim bor: Toshkentda kim-san — Yusufbek hojining koʻchiman. — A. Qodiriy — Oʻtgan kunlar.
• oʻzbekning sanʼati, tovushi, Quvnoq muzikasi, kuyi, obroʻyi. — Gʻ. Gʻulom.

Source: Wiktionary