beomon

Meanings

1. [be.. + omon) Omon bermay, shafqat qilmay, ayovsiz, shafqatsiz.

Examples

• Kechasi allakim goʻyo uning ustiga bostirib keldi-da, qoʻlini koʻkrak qafasiga suqib, yuragini beomon ezgʻilay boshladi. "Yoshlik".
• Shaftolini bir chumchuq beomon choʻqilayap-ti. S. Ahmad, Taʼzim.
• Badkirdor odamlar bir kun beomon Yarador qildilar qoʻshiqni. A. Oripov, Yillar armoni.

Source: Wiktionary