duel

Meanings

1. Ikki shaxsning or-nomus talashib, maʼlum shartlar asosida yakkama-yakka qilichbozlik qilishi yoki otishuvi.

Examples

• Duelga chiqmoq. yash U rta asrlarda bahs yuritayotgan odam oʻz harifiga: “Siz haqsiz, men yengildim ”, deyishdan koʻra uni duelga chaqirishni afzal koʻrgan. — "Fan va turmush".

Etymology

fr. duel — olishuv, jang < lot. duellum — urush, jang

Source: Wiktionary