faqir

Meanings

1. . Moddiy jihatdan nochor, kambagʻal, muhtoj.
2. . Birinchi shaxs oʻrnida yoki "men", "biz" olmoshlari bilan birlikda ishlatilib, soʻzlovchining kamtarlik qilayotganini ifodalaydi.
3. . Nochor, bechora, chorasiz.
4. Bola faqir Achinarli, qiyin ahvolga tushgan yosh bola; bechora bola.

Examples

• Faqir odam.
• Amirning oshidan faqirning mushti yaxshi. — Maqol —
• Birovning mol-dunyosi oshib-toshib yotsa-yu, faqirga koʻz olaytirsa, haqiqat bormi axir, ey falak! — J. Sharipov — Xorazm.
• Javob ololmadi hech kim ham zotan: Na sulton, na gado, na shoh, na faqir. — A. Oripov — Yillar armoni.
• Tabibiy entikdi: Faqiringiz vijdonim buyurgan gapni aytdim. — S. Siyoyev — Yorugʻlik.
• Faqir u zotning suhbatlaridan bahramand boʻlgan paytlarimni eslasam, yuragim ezilur! — P. Qodirov — Yulduzli tunlar.
• Sizdek muhtaram zot taklif etadi-yu, bizdek faqir bosh tortadimi? — S. Siyoyev — Avaz.
• Kichik, xarob, faqir bir uy.
• Kampir va yosh bir xotin joʻxori tozalar edi. — Oybek — Nur qidirib.
• Faqir yuragim orqamga tortib, peshonamni sovuq ter bosdi. — "Fan va turmush". —
• Bola faqirga qiyin boʻldi, — dedi Jonuzoq oqsoqol. — Issiq-sovugʻiga qaraydigani yoʻq. Yolgʻiz. — S. Anorboyev — Oqsoy.
• Bola faqirning qilgan mehnatiga hali bu hosilalar ham oz, taqsir! — A. Qodiriy — Obid ketmon.

Etymology

arab. – qambagʻal, muhtoj

Source: Wiktionary