harb

Meanings

1. esk. kt.
2. Urush, jang.
3. Harb olishmoq Biri ikkinchisiga hamla qilmoq, olishmoq; tortishmoq. \Nabijon\ Xoʻrillatib, serqatiq mastavani ichishga tutindi. Lekin mastava ichayaptimi, zahar ichayaptimi —

Examples

• Jahon koʻz tutdi bu qudrat-li harbga, Gʻalaba bilan biz borardik Gʻarb-ga. — Uygun.
• Harb ilmida hamma yoʻl bekil-ganda, jangchi uchun oʻlimdan boshqa chora qolmagandagina, oʻzini-oʻzi halok qiladi, deyiladi. — S. Ahmad — Hukm.
• farq qilmas, xayolida hamon oʻsha rais bilan harb olishar edi. — F. Nas-riddinov — Ota oʻgʻli.

Etymology

a. حَرْب — urush, jang

Source: Wiktionary