muhib

Meanings

1. [a. — sevuvchi, doʻst tutuv-
2. chi; muxlis; xushtor] esk. kt. 1 Sevuvchi, yaxshi koʻruvchi, ishqivoz.
3. ayn. doʻst.

Examples

• Kitob muhibi. Sheʼr mu-hibi. m
• Moʻmin kofir adabiyot muhiblarini hangu mang qilib qoʻydi. — "Mushtum".
• Ey muhiblar, yurgan ekandur farogʻatda demang, Sogʻinib sizlarni tun-kun, uyqu yoʻq bedorman. — Muqimiy.

Source: Wiktionary