mustahiq

Meanings

1. \a. — munosib,
2. loyiq; toʻlanishi shart boʻlgan] esk. kt. Sa-zovor, loyiq.

Examples

• [Navoiy:] Mazlumning dodiga yetish va zolimni jazoga mustahiq qilishni adolat deydilar, azizlar. — Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy.

Source: Wiktionary