qadim

Meanings

1. Uzoq oʻtmish, qadimgi zamon, uzoq, oʻtmish davr.
2. sft. Uzoq, oʻtmishdagi; qadimiy, koʻhna. Dadim zamon. v Bu yoʻllar koʻp kadim yoʻllardir. Gʻ. Gʻulom. Hunarmandchilikning rivojlanishi katta savdo yoʻlidagi kadim shaharning boshqa uzoq muzofotu oʻlkalar bilan aloqasini avj oldirdi. K. Yashin, Hamza.
3. Ilgarilari, qadimda. Hovlilarga kiraverishdagi katta va serviqor darvozalarni aytmaysizmi, qadim bunday darvozalarni Orifxoʻjaboylar kurardi. Mirmuhsin, Umid.

Examples

• Qadimdan qolgan odat. v Chorvok dalasi kadimda Madamin bilan Olaxoʻjaboyga karashli edi. P. Tursun, Oʻqituvchi.
• Qadimning koidasiga muvofiq, har ikki tomonning shumtaka bolalari bir-birlarini qorga dumalatib, bir nafas mushtlashib oldilar. — Oybek — Tanlangan asarlar.

Etymology

a. قَدِيم — oʻtgan, ilgarigi, koʻhna, eski

Source: Wiktionary