rind

Meanings

1. [f. — chaqqon, olgʻir; mugʻam-
2. bir; dovyurak, botir; soxta xudojoʻy] 1 esk. kt. Shariat qoidalariga boʻysunmovchi; erkin fikr yurituvchi.
3. Tasavvufda: botinan xudojoʻy, taqvo-dor boʻlsa-da, zohiran mayxoʻr, ishratparast boʻlib yashovchi kishi.

Examples

• [Abduvahob-ning] Har bir harakatini diqqat bilan kuzatib turgan Mirhaydar uning oʻziga yara-sha rind tabiatli kishi ekanini payqadi. — Mirmuhsin — Tungi chaqmokdar.
• Otasining qadrdoni, Hirotning moʻʼtabar zotlaridan biri — Badianing otasini oʻz eshigida koʻrish rind tabiatli yigitni dovdiratib qoʻydi. — Mirmuhsin — Meʼmor.
• Roʻzimboy choyxonasi sozandalar, umuman, rind kishilar yigʻila-digan yer edi. S. — Siyoyev — Yorugʻlik.

Source: Wiktionary