safar

Meanings

1. I [a. — sayohat, sayr; biror
2. joyga borish; marta, gal] 1 Xizmat yoʻli bilan yoki sayohat qilish, uchrashish maq-sadida biror yerga borish; yoʻl.
3. Gal, marta; bor.
4. Narigi dunyoga safar qilmoq hazil Oʻl-moq, vafot qilmoq. -

Examples

• Uzoq safar. Bir oylik safar. Safarga chiqmoq. Safarga otlanmoq. Safardan qaytmoq. Doʻst safar-da sinalar. — Maqol. n
• Sidiqjon ikki kun-dan keyin safar hozirligini koʻrib, tushga yaqin yoʻlga chiqdi. — A. Qaqhor — Qoʻshchinor chi-rokdari.
• Bir-ikki oylik safardan qaytib kelsam, uyimda anchagina xatlar yigʻilib qolibdi. — Shukrullo — Javohirlar sandigʻi.
• Safaring bexatar boʻlsin, savdogar, Eson-omon kelgin Xitoy elidan. — "Oysuluv".
• Oʻtgan safar. Bu safar. Har safar. m
• Har safar haqqushning nolasi eshitilsa, Gavhar ayasining pinjiga kirib ketar edi. — Oʻ. Hoshimov — Qalbingga quloqsol.
• Kimdir boʻgʻilib baqirdi. Bu safar Charos aniq eshitdi. — Oʻ. Hoshimov — Qalbingga quloq sol.
• Chekkanim gʻanimat, — dedi Ali tajang. — Hozir borman, bir mi-nutdan keyin narigi dunyoga safar qilarman. — Oybek — Tanlangan asarlar. Safar qaridi q. qarimoq.

Source: Wiktionary