sharaf

Meanings

1. Faxrlanishga arziydigan narsa, yuksak qoniqish hissi; baxt, faxr, iftixor.
2. Biror ijobiy xislat, xizmat yoki talant tufayli xalq orasida taratilgan dong; shuhrat, shon.
3. Sharaf bilan Yuksak iftixor bilan, shon-sharafga arzirli tarzda.
4. Sharaf (erkaklar ismi).

Examples

• Shod-lik bilan tugʻilib, sharafu obroʻ bilan oʻt-moq — inson uchun baxt. — Mirmuhsin — Meʼ-mor.
• Katta bilim dargohining talabasi boʻ-lishdek sharafga muyassar boʻldim. — Gazetadan.
• Turkiston musulmonlarining huquqlarini mudofaa eta biladigan toʻrt-besh arbobi siyosat yetishsa, biz uchun sharaf emasmi? — Oybek — Tanlangan asarlar.
• Paxtakor qahramonlar-ga shon va sharaflar boʻlsin! shsh Yuksak oq oltin xirmoni bunyod etish uchun kurash — sharaf, obroʻ uchun kurashdir. — Gazetadan.
• Ab-durahmonning otasi ulamo naslidan, ammo bu sharaf nima sabab bilandir uning otasiga nasib boʻlmagan. — A. Qodiriy — Mehrobdan chayon.
• Xoʻjaligimiz dehqonlari oʻz zimmalariga olgan davlat topshirigʻini sharaf bilan ado etdilar. — "Uzbekistan qoʻriqlari". Sharafiga yoki shara-fi uchun Biror kimsa yoki narsaning hur-mati, eʼtibori hisobga olinib, shunga ba-gʻishlab, atab.
• Ushdagi qarorgohda bu oqshom sizlarning sharafingizga tantanali ziyofat berilur. — P. Qodirov — Yulduzli tunlar.
• Bu yodgorlik Markaziy Fargʻonani oʻzlashtirgan-lar sharafiga Bektosh Rahimov tashabbusi bilan oʻrnatilgan. — "Uzbekistan qoʻriqlari".

Etymology

\a. Ul— izzat, hurmat, faxr; asilzodalik, yuqori martaba; yuksak oʻrin

Source: Wiktionary