tabib

Meanings

1. Bemorlarni davolovchi mu-taxassis; vrach.
2. Tibbiyot ilmidan muayyan mutaxassis tayyorlovchi oʻquv yurtida taʼlim olmagan, oʻz harakati, hayotiy tajribasi orqali bemorlarni davolash bilan shugʻullanuvchi shaxs.

Examples

• Kasalning tuzalgisi kelsa, tabib oʻz oyogʻi bilan keladi. — Maqol.
• Tabib — tabib emas, boshidan oʻtgan — tabib. — Maqol. m
• Buxoroyi sharifda Abu Ali ibn Sino degan bagʻoyat ulugʻ tabiboʻtgan! — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.
• Tabib, qoʻy jigarini xom kabob qilib, bujgʻun sepib yeng, degan edi.. dardi shifo topmabdi. — M. Ismoiliy — Fargʻonat. o.

Etymology

\a. ^.*D= — shifokor, davolov-chi; vrach

Source: Wiktionary