toifa

Meanings

1. Aholi tabaqasi, guruhi.
2. Xil, tur. Rahim domla kabilar chum-chuqdan qoʻrqib, tariq ekmaydiganlar toi-fasidan. H. Gʻulom, Mashʼal.

Examples

• Savdogarlar toifasi. Badaviylar toifasi. nsh
• Bilarmiding, ey talonchi toifa, Meh-nat ahli qayramoqda qilichin! — M. Shayxzoda.
• U toʻyboshilarga oldindan uqtirib qoʻygan edi: "Tartib buzilmasin, har toifani oʻz vaqtida, oʻz yeriga oʻtqazish, oʻziga yarasha kutish kerak". — Oybek — Tanlangan asarlar.
• Shunday toifa odamlar boʻladiki, ular mehnat bilan boʻlib, oʻzini oʻylamaydi. Oʻ. — Umarbekov — Odam boʻlish qiyin.

Etymology

a "uiLL — sinf, guruh; qator; muayyan miqsor

Source: Wiktionary