bog‘ich

Значения

1. Turli narsalarning uchma-uch qilib, siqib yoki bekitib bogʻlash uchun xizmat qiladigan qismi, bogʻi.
2. Ogʻzining bogʻichi qochmoq I) ogʻzi katta ochilmoq(xursandlikdan, hayratdan).

Примеры

• Yaktakning bogʻichi. Yostiq jildining bogʻichlari. n Boʻronboy gʻilofning bogʻichini yechib, dutorni sozladi. O. Husanov, Qoʻshiqchiningtaqdiri.
• U egilib, tuflisining bogʻichini yechdi. N. Aminov, Qahqaha.
• Iqbol deganda, oʻsha qishloq yigitshrining quloq-lari ding boʻlib, ogʻiz bogʻichlari bir qarich qochadi. S. Abdulla, Iqbol; 2) gapga tushib ketmoq, oʻzini gapdan toʻxtata olmaslik.

Источник: Викисловарь