cho‘qqi

Значения

1. Togʻning eng baland, yuksak joyi.
2. Tik narsalarning eng yuqori qismi.
3. Erishilgan yoki erishilishi mumkin boʻlgan eng yuksak daraja, pogʻo-na, koʻrsatkich; oliy nuqta.
4. Choʻqqi soqol 1) kalta qilib qoʻyilgan soqol.

Примеры

• Hisor choʻqqilari oqarib, shahar, qish-loqlarga yaqinlashib kelganday tuyuldi. — S. Nurov — Maysalarni ayoz urmaydi.
• Asriy choʻqqilar quyoshda yaltirar va sukut saqlar, uning toʻshidagi qorlar koʻzni qamashtirar-di. — "Saodat".
• Teleradiominoralar choʻqqisi. m
• Navqiron bir terakning choʻqqisida oshyon, Kech kuz tongotarin salom bilan olqishar. — Gʻ. Gʻulom.
• Kamolot choʻq-qisi. Baxt choʻqqisi. m
• Fidokorona meh-natsiz ilm choʻqqilarini egallab boʻlmay-di. — Gazetadan.
• Shafqatsiz dunyoda sheʼriyat gʻolibligini sezish, uning beqiyos qudrati-ni his etishning oʻzi kishi kayfiyatini yuksak choʻqqiga koʻtarib, dunyoni inson koʻzi-ga chaman qilib koʻrsatadi. "OʻTA"
• Vafo attor choʻqqi soqolini qashladi, yoʻtalib olib, bir chekkaga tupurdi. — N. Aminov — Qahqaha; 2) shunday soqol qoʻygan kishi.
• Abduvahob Shoshiy ellik besh yoshlarda, qotma, choʻqqi soqol, qarashlari oʻtkir bir odam. — Mirmuhsin — Tungi chaqmoqlar.

Источник: Викисловарь