g‘ayir

Значения

1. [a. — boshqa, oʻzga; rashkchi,
2. hasadchi] 1 Birovni koʻrolmaydigan, rashk qiladigan, qizgʻanadigan; yomonlik qilish-ni xohlaydigan, ichi qora.
3. ayn. gʻayr.

Примеры

• Gʻayir odam, n
• -Juda gʻayir bola ekan-a, — dedi u allakimga. — P. Qodirov — Qadrim.
• -Baʼzi xotinlar yuragi torroq, gʻayirroq boʻladi, — dedi rais. — H. Nazir — Oʻtlar tutashganda.
• Saidgʻozi yuragiga nishtar sanchilgandek ijirgʻanib, koʻksini changal,shdi: soxta guvohlikka oʻtgan. Ustidan magʻzava toʻkkan. Gʻayir edi-da! — S. Anorboyev — Oqsoy.
• Ushbu yerlar bizga gʻayir yerla-ri, Yigitni qoʻllasin komil pirlari. — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli.

Источник: Викисловарь