o‘ralashmoq

Значения

1. Biror joyda uyma-lashmoq, tentimoq; izgʻimoq.
2. Oʻralmoq, oʻranmoq.
3. Biror ish bilan band boʻlmoq, ovora boʻlmoq; kuymanmoq.

Примеры

• Qodirovoʻzi ham koridorda oʻralashib yurardi. Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli. Gajak qoʻygan kelinchaklar, gʻijim roʻmol oʻragan qizlar fotografiya oldida oʻra/gashib qolishadi. S. Ahmad, Ufq.
• Qurilish ketayotgan bir paytda uchastka atrofida bir kishi oʻralashib qoldi. "Mushtum".
• U [xotin] eski par-pasha paranji ichida oʻralashib, yurib emas, yugurganday tezlab kelar edi. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha
• U oʻn bolani oʻs-tiraman, deb uyda oʻralashib qoldi. n
• Kas-bi bilan oʻralashib ketarmikin, deb kasal-xona ham ochib berdi. Yoʻq, boʻshadi. Shuhrat, Jannat qidirganlar.
• Kampir ipak qurpʼshri bilan oʻz-oʻzidan oʻralashib qoldi. X,. Nazir, Yonar daryo.

Источник: Викисловарь