shang‘illamoq

Значения

1. Baland ovoz bilan, baqirib gapirmoq.
2. Qattiq yoqimsiz ovoz chiqarmoq.
3. Qulogʻi shangʻillamoq Charchash, toliqish yoki qarilik natijasida qulogʻida shovqin paydo boʻlmoq.

Примеры

• Telefonda gaplasha-yotgan rayijrokom raisi ovozsning boricha shangʻillar, gapni tushuntirolmay boʻgʻilardi. — S. Ahmad — Hukm.
• Koʻp oʻtmay askiyachilarning shangʻillagan ovozi hammaning diqqatini jalb qildi. — M. Osim — Sehrli soʻz.
• Kun-kirok qattiq shangʻilladi.
• Xiyolning koʻzi tinib, qulogʻi shangʻillay boshladi. — I. Rahim — Taqsir. Uning [
• Navoiyning\ beli bukchayib, qoʻllari qal-tiraydigan, qulogʻi shangʻillaydigan boʻlib qoldi. — M. Osim — Zulmat ichra nur.

Источник: Викисловарь