sho‘ra

Значения

1. Tashlandiq yerlarda, ekin maydonlarida gʻovlab oʻsadigan, barglarining usti yal-tiroq, osti kulrang yovvoyi oʻt.

Примеры

• Ariqning narigi yonida kakra, supurgi, shoʻra, sassiq-kapa, yana allaqanday yovvoyi oʻtlar gʻovlab yotardi. — A. Muxtor — Opa-singilar.
• Erta ba-hor.. Yorqinoy koʻk terib yuribdi. Qoʻlidagi sirlangan togʻorani u yerdan bu yerga surar, u yon-bu yoniga elanib, otquloq, ismaloq, jagʻ-jagʻ, momaqaymoq, yalpiz, shoʻra qidirardi. — R. Rahmon — Mehr koʻzda.

Источник: Викисловарь