to‘siq

Значения

1. . Yoʻlni toʻsish, bekitish, ihota qilish yoki ikki joyni bir-biridan ajratish uchun yasalgan qurilma; fob, ihota.
2. . Toʻsqinlik, qarshilik; toʻgʻonoq, gʻov.
3. . Toʻsilgan holatli, toʻsib qoʻyilgan.

Примеры

• Chiy toʻsiq. Harbiy toʻsiq. Suv toʻsiqdan oshib oʻtdi.
• Hademay, shox-shabbalardan katta toʻsiq hosil boʻldi. — S. Ahmad — Qadrdon dalalar.
• Shiftgacha yetib bormagan faner toʻsiq orqali gaplar baralla eshitilardi. — P. Kodirov — Uch ildiz.
• Tanklar uncha-muncha toʻsiqni nazar-pisand qilmay, dahshat va ishonch bilan masofani qamrardi. — Oybek — Quyosh qoraymas.
• Toʻsiq boʻlmoq.
• Hayot nashidasi shu kurash, xavf-xatar, toʻsiqlarni yengib oʻtish, intilish borligi uchun ham qiziq, lazzatli. — S. Nurov — Narvon.
• Toʻsiq yoʻl. Hovuzning atrofi toʻsiq.

Источник: Викисловарь