to‘zon

Значения

1. Havoga koʻtarilgan (toʻzgan) xas-xush va b. mayda narsalar aralash chang.
2. Narsa betiga, sathiga qoʻngan, ingan shunday narsa; gard-gʻubor, chang.
3. Toʻzon boʻlmoq Vayron-tolqon boʻlmoq, chang-toʻzonga aylanmoq.

Примеры

• Daryo qurisa ham, oʻzani qolar, Boʻron bosilsa ham, toʻzoni qolar. — S. Akbariy.
• Mashinalar ketidan koʻtarilgan toʻzon kun tigʻida, osmonda bir zum kezib, keyin paxtazorga yopiriladi. — A. Muhiddin — Terimchilar.
• Nikolin uning toʻzon bosgan yelkasiga ogʻalarcha qoʻlini qoʻyib: -Rahmat, Bektemir, — depti. — Oybek — Quyosh qoraymas.
• Oʻchoq boshida qumgʻon sharaqlab qaynab, choʻgʻ ustiga toʻkildi, bugʻva kul toʻzoni koʻtarildi. — A. Muxtor — Opa-sin-gillar.
• Tegirmon yoʻlagi un toʻzoni ichiga koʻmilib, kech kuzning quyuq tumanli havosi manzarasini beradi. — A. Qodiriy — Obid ketmon.
• Tong otganda, dunyo toʻzon boʻladi, Har tarafdan devlar oshib keladi. — "Shirin bilan Shakar". Toʻzon qil-moq Vayron-tolqon qilmoq, chang-toʻzonga aylantirmoq.
• Kelsa, mamlakatni toʻzon qi-ladi, Ishqirib damiga tortib oladi. — "Rus-tamxon".

Источник: Викисловарь