musofir

Meanings

1. Safar-dagi kishi; sayyoh.
2. Boshqa yerdan kelgan yoki boshqa yerda yashovchi; kelgindi.
3. Oʻzga, yot (el-yurt haqida).

Examples

• Har shahardan har shahar-ga yuramiz, Bir musofir bizlar gado boʻlamiz. — "Shirin bilan Shakar".
• Boy mehmonxonaga kirganda, musofir yostiqqa bosh qoʻyib uyqu-ga ketgan, bahuzur yoʻl hordigʻini chiqarayot-gan edi. — U. Ismoiliy — Saylanma.
• Bundan oʻn sakkiz yil burun bu qiiayuqning bir burchagida musofir bir temirchi boʻlar edi. — A. Qahhor — Sarob.
• Qizim-ni musofirga bermayman, deb qoʻyarmikan. — A. Qodiriy — Oʻtgan kunlar.
• -Rah-mapii otam musofir ellarda.. mening nima boʻlishimni ham oʻylamaganmikan? — dedi Hojixola. — M. Ismoiliy — Fargʻonat. o.
• Biz uzoq judolikdan keyin musofir yurtda uch-rashgan aka-ukalardek quchoqlashib ketdik. — O. Yokubov — Izlayman.

Etymology

a. مُسَافِر - safarga chiq-qan, sayoqatchi, yoʻlovchi; mehmon

Source: Wiktionary