ruhiy

Meanings

1. i-=*-jj ruhiy maʼnaviy, botiniy, axloqiy] 1 Kishining ruhiga, ruhiy kay-fiyatiga, ichki kechinmalariga oid, ular bilan bogʻliq boʻlgan.
2. Ruhiy yengillik (yoki tetiklik) Kayfiyati yaxshilik, dimogʻi (kayfi) chogʻlik, xursandlik.
3. ayn. maʼnaviy 1.

Examples

• Ruhiy holat. Ruhiy koʻtarinkilik. Ruhiy ezilish. n
• Muttasil ruhiy azob chekkan odam hamisha yangi zar-balarga chogʻlanib turadi. — S. Ahmad — Ufq.
• Hafiza noumid uyga keldi. U soʻnik, kayfi past edi. Baʼzi qizlarga oʻxshab ichki ruhiy holatini yashira olmas — xafaligi darrov bilinib qolardi. — Mirmuhsin — Umid.
• Kasaldan turgan har qanday odamda boʻladigan allanechuk bir ruhiy yengillik uning ham qalbiga quvonch toʻldirdi. — Oʻ. Hoshimov — Qalbingga quloq sol.
• Kechagi baxtiyor damlarini eslashning oʻziyoq Yodgorga baland bir ruhiy tetiklik bergan edi. — U. Hoshimov — Qalbingga quloq sol. Ruhiy kasalliklar Bosh miya faoliyatining buzi-lishidan kelib chiqadigan, ruhiy faoliyat-ning funksional oʻzgarishidan to uning butunlay buzilishigacha boʻlgan holatlarda namoyon boʻluvchi kasalliklar.
• Ruhiy oziq. yash Al-lalarda onaning ruhiy dunyosi, farzandga boʻlgan muhabbati, orzu-oʻylari aks etadi. — "Saodat".
• Unda atrofimizda boʻlayotgan ekologiya halokati emas, balki ruhiy olamning halokati aks ettirilgan. — "Mushtum".
• [Sun-natillo maxsum Shukrulloga:] Sen ularga ruhiy oziq berasan, men moddiy tomondan suyayman. — Shukrullo — Javohirlar sandigʻi.

Source: Wiktionary