badiha

Значения

1. ad. Biror voqea, hodisa munosabati bilan toʻsatdan, birdaniga ijod qilingan, aytilgan sheʼr yoki sheʼriy parcha, musiqa asari yoxud qoʻshiq; ekspromt.

Примеры

• Badiha aytuvchi yo yengishi, yo majlis ahli oldida mulzam boʻlishi kerak. Gazetadan.
• Bunday holat ham yor-yorchi goʻyandalarning ijro jarayonida erkin badiha qilishlariga qulayliklar tugʻdiradi. „OʻTA“.

Этимология

\a. +^l^ — ichki his-sezgi; topqirlik, hozirjavoblik

Источник: Викисловарь