burushiq

Значения

1. sft. Ajin bosgan, burushgan.
2. Suvi qochib qolgan, bujmaygan.
3. Terining, matoning va shu kabilarning burushgan, tirishgan joyi; burma, qat.

Примеры

• Yigit uning bukilgan qaddida, burushiq yuzlarida oddiy qarilik ojizli-gini emas, balki qullik iztirobi va singan gʻururning zabunligini koʻrdi. Oybek, Quyosh qoraymas.
• Burushiq olma.
• Ki-yimning burushigʻi. m Shokir otaning yuz burushiqlarida gʻam mavjlangan kabi tuyul-di. Oybek, Tanlangan asarlar.

Источник: Викисловарь