elchi

Значения

1. dip. Bir suveren davlatning boshqa bir suveren davlatdagi diploma-tik vakillarining eng katta martabasi, unvoni va shu unvonga ega boʻlgan shaxs.
2. Shoh tomonidan biror topshiriq bilan yuborilgan kishi.
3. Darak beruvchi narsa, belgi.
4. Sovchi.
5. harb. Urushayotgan tomonlarning oʻzaro muzokara olib borish uchun yuborgan vakili.

Примеры

• Favqulodda va muxtor elchi. yaya Allaqachon-lardan beri bu davlatda elchimiz ham yoʻq. — Gazetadan.
• Xoʻja Abdullo bosh-lits elchilar undan rad javobi olib qaytdi-lar. — P. Qodirov — Yulduzli tunlar.
• Elchi posh-shoning chuqur maʼnoli gapiga qoyil qolib, taʼzim qildi. — "Latifalar".
• Qish elchisi —
• qargʻalar qagʻillay boshladi. am Bi-nafshalar ochildi Bahor elchisi boʻlib. — Yu. Xam-dam.
• Zebixonga elchi qoʻyib yurilgan vaqtlarda mingboshi bir soʻz degan emasmidi: Shuni qoʻlga ke,tirsam, bor-yoʻ-gʻimni tutaman.. — Choʻlpon — Kecha va kunduz.
• Sovchi boʻldim ikkovingga danakor, Elchi-sov-chi boʻlmaydikan gunohkor. — "Gulixiromon".
• Elchiga oʻlim yoʻq. — Maqol.

Источник: Викисловарь