ensa

Значения

1. Odam boshining orqa pastki qismi; ensa suyagi.
2. Ensasi qotmoq Yoqimsiz gap, ish, xatti-harakat, holat va shu kabilardan gʻashi, gʻazabi qoʻzgʻamoq; achchigʻlanmoq.

Примеры

• Choyxonachi doʻppisini pe-shonasiga surib, ensasini qashidi. — E. Usmonov — Yolqin.
• Oyimning gaplariga buvimning ensasi qotibdi. — E. Raimov — Ajab qishloq.
• [Elmurod] Murzinning bu tomonga kelayotganini koʻrdi-yu, ensasi qotib, qizdan yiroqlashdi. — Shuhrat — Shinelli yillar.
• U qilib yurgan ishlarni koʻrgan odamlar ensasi qotar, bir tamagir.. rasvo ekanligidan gʻa-zablanardilar. — Mirmuhsin — Meʼmor.

Источник: Викисловарь