fonetika

Значения

1. [yun. phonetike, phonetikos
2. — tovushga oid] tlsh. 1 Tilshunoslikning nutq tovushlarining hosil boʻlish usulla-ri, akustik xususiyatlari va tarkibini oʻr-ganadigan boʻlimi. Umumiy fonetika. Tarixiy fonetika. Qiyosiy fonetika, v Poetik fonetikada tekshirilayotgan badiiy usullardan biri — alliteratsiya. "OʻTA".
3. Muayyan tilning tovush tarkibi, to-vushlarning akustik va artikulyatsion xususiyatlari. Oʻzbek tili fonetikasi.

Источник: Викисловарь