ishqalamoq

Значения

1. Ikki narsani bir-biriga surkamoq.
2. Qoʻl bilan qattiq bosib silamoq, ezmoq. Oyoqni ishkalamoq. n Moʻysafid sar-tarosh uning [Yoʻlchining] baquvvat.. boshini ishkalay boshladi. Oybek, Tanlangan asarlar. Uykuli koʻzlarini ishkalab Akbar chi-kar, toychoklarday irgʻishlab, sertuprok koʻchalardan chopqillashib ketardilar. J. Ab-dullaxonov, Xonadon.

Примеры

• Gʻishtni gʻishtga ishkalab silliklamok■ shya -Birov ishdan kelsa, siz osh-dan kelasiz, — dedi Meli polvon jahli chi-Kib va qoʻllarini ishqalab, ketmon sopini ushladi. — P. Tursun — Oʻqituvchi.

Источник: Викисловарь