kibor

Значения

1. [a. — "kabir" s. koʻpl.: kat-
2. talar, ulugʻ kishilar] esk. kt. 1 Jamiyat-ning oliy tabaqasiga oid kishi; oqsuyak, aslzoda.
3. Qahhor, Bos tepkini.
4. Ulugʻvorlik, kiborga xos oʻzini tutish.

Примеры

• Kiborlar jamiyati. m
• Ulugʻ hokim darvoza oldida egardan tushib, otni posbonga berdi, shu payt yaltiroq toʻnli bir kibor taʼzim qilib, uni ichkariga boshladi. — M. Osim — Ibn Sino qissasi.
• Yevropa kiborla-ri rasmicha muomala qilishga majburman. A.
• Kiborlar sendeklar-ni "qora xalq" deb pisand qilmaydilar. — P. Qodirov — Yulduzli tunlar.
• Takson vaziyatini oʻzgartirmay, soxta kibor va mensimaslik bilan xonaga kirdi-yu.. kres-lolardan biriga oʻtirib, oyogʻini chalishtirdi. — S. Karomatov — Soʻnggi barxan.
• Qulahmadoʻzini kibor tutar.. odam yuziga boqmay, ters qarab gapirardi. — Mirmu\sin — Choʻri.

Источник: Викисловарь