mana

Значения

1. olm. Soʻzlovchining qoʻlida yoki yaqinida turgan narsani, boʻlayotgan yoki boʻlib oʻtgan voqea, hodisani koʻrsatishda ishlatiladigan soʻz.
2. Koʻrsatish olmoshlari oldida kelib, kuchaytiruv va taʼkid bildiradi.
3. Alohida taʼkid bildiradi.
4. Undov gapda hayrat, kinoya, taajjub kabi maʼnolarni bildiradi.

Примеры

• -Kitobing qani? -Mana. Mana kechagi aytgan oʻrtogʻim. n
• -Mana, bekachim, — dedi kulib Toʻybeka, — Anovi kungi yosh mehmonni senga maqtasam, achchiq-landing, ammo kelib-kelib seni oʻshanga ber-dilar. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar.
• Mana, ikki oyning ichida yaydoq dala yuzi yam-yashil gʻoʻza nihollari bilan qoplandi. — Gazetadan.
• Urushga orzumandmisiz, mana bu boyvachcha ukangizni olib joʻnay bering, yoʻl ochiq. — Oybek — Tanlangan asarlar.
• Yigit-larni eltib, toʻppa-toʻgʻri oʻq tagiga hayday-dilar, mana, keyin eshitib qolarmiz. — Oybek — Tanlangan asarlar.
• Mana, boshqarma plan boʻlimida uni rosa qizartirishdi. — S. Ahmad — Bosh ogʻrigʻi.
• Anahusnumana malohat! Mana bamaʼnilik! Mana ilmu qobi-liyat! — Mirmuhsin — Meʼmor.

Этимология

Ushbu so‘zni Yoqutchadagi манна so‘ziga qiyoslamoq mumkin erur.

Источник: Викисловарь