mansab

Значения

1. \a. i^d-ish, amal, ah-vol, \olat| 1 Masʼul vazifa; amal, lavo-zim.
2. Oʻzini koʻrsatish uchun qilinadi-gan yoki oʻziga maʼqul ish, harakat.
3. Mansabga minmoq (yoki oʻtirmoq) Amalga tayinlanmoq, biror amalni, vazifani egallamoq.

Примеры

• Oʻzmansabidan foydalanmoq. Mansabdan tushmoq. m
• Mulla Abdurahmon Qoʻqon safa-riga hozirlanarkan, koʻngli Qoʻqonda oʻzini kutib turgan ulamolik shuhratiga, mufti-lik, qozi va aʼlashik mansabiga oshiqar edi. — A. Qodiriy — Mehrobdan chayon.
• Manman-lik u kishiga bir mansab.
• U juda katta mansabga mingan-day yon-veriga qaragisi kelmaydi. — P. Tursun — Oʻqituvchi.

Источник: Викисловарь