murid

Значения

1. Pir yoki eshon (murshid)ga qoʻl berib, sufiylik yoʻliga kirgan shaxs.
2. Murid ovlamoq Qishloqma-qishloq yurib, muridlarni tovlamoq, ulardan nazr-niyoz yigʻmoq.

Примеры

• Temurbekning otasi Amir Taragʻay esa Abduxoliq Gʻijduvoniy taʼlimotiga ixlos qoʻygan Amir Shamsuddin Kulolning muridi edi. — P. Qodirov — Til va el.
• Adras toʻnli, zarbof choponli kishilar, or-tida muridlarini ergashtirgan ulamo-uma-ro koʻrinsa, darhol oxirat kunidan vaʼz aunt adi. — S. Siyoyev — Avaz.
• Turkman eshonlari ham murid ovlaydilar, ham imomatchilik qiladilar, yaʼni turkmanlarning nikoh va janoza ma-rosimlarini bajaradilar. — S. Ayniy — Esda-liklar.

Этимология

arab. – izdosh, ergashuvchi, shogird; sufiylar shogirdi

Источник: Викисловарь