peshtaham

Значения

1. Ogʻziga kelgan nojoʻya, uyatli soʻzlarni qaytarmay aytaveradigan, ogʻzi buzuq kishi.
2. Ogʻzini peshtaha qilmoq Uyatli soʻzlar aytmoq, soʻkinmoq.

Примеры

• Peshtaham odam,
• Ha, atrofida bidʼatga mukkasidan ketgan besh-oʻnta nodon, igʻvogar, shilqim.. peshtahamlari ham bor. — A. Muxtor — Opa-singillar.
• Qamchi: Menimcha, bu toʻngʻiz yolgʻiz emas, sheriklari bor, — deganda, Qobil bir ijirgʻanib, yana ogʻzini peshtaham qildi. — H. Gʻulom — Mashʼal.

Этимология

fors. – beodob, behayo soʻz aytuvchi

Источник: Викисловарь