qishloqi

Значения

1. s.t. esk. (kamsitish ma’nosida ishlatiladi) Qishloqda tugʻilib oʻsgan, qishloqcha hayot kechiradigan, shaharga xos muomala va b. ni bilmaydigan.
2. kam. qoʻll. ayn. qishloqlik. Qishloqda tug‘ilib o‘sgan, ulg‘aygan, tarbiya topgan inson.

Примеры

• Bu kishining qoʻltiqbardorlari bir qishloqi mullavachcha edi. — M. Muhammadjonov — Turmush urinishlari.
• U Mirzakarimboy hozirgina yodiga olgan qishloqi Xushroʻybibini ham, kutilmagan vaqtda yoʻqlab kelgan bu arslonday qishloqi jiyanchani ham unutgan. — Oybek — Tanlangan asarlar.
• Gapining qoʻrsligi, muomalasining sovuqligi uchun qishloqilar uni Soli sovuq deb atardilar. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha..

Источник: Викисловарь