Толковый словарь
qobiq
қобиқ
Значения
- Poʻst, poʻstloq; poʻchoq. Daraxt qobigʻi. Chigit qobigʻi.
- Narsalarning ustini qoplab, oʻrab olgan qattiq ustki qatlami yoki poʻst. Yer qobigʻi. Dirijabl qobigʻi.
- Oʻrab, pardalab turuvchi, cheklab qoʻyuvchi narsa. Ulfat bilan suhbatlashsan-giz, uning oʻz mutaxassisligi qobigʻiga oʻralib qolmay, bilim doirasini kengaytirib bo-rishga intilayotganligini koʻrib tan bera-siz. H. Nazir, Oʻtlar tutashganda. Hanifa or-zu-havasi, oʻy-xayoli faqat oila qobigʻi bi-langina chegaralangan uy xotini boʻlib oʻti-rib qolgan. S. Anorboyev, Mehr.
- (Oʻz) qobigʻiga oʻralmoq Boshqalardan, tashqi dunyodan ajralib, oʻzicha, oʻz holicha ish koʻrmoq, yashamoq, rivojlanmoq.
Примеры
- ..uoʻz nutqi-ni subyektiv qobiqqa oʻraydi. — Gazetadan.
Источник: Викисловарь
Просмотров: 0