qoyil

Значения

1. Zavq-lanib yoki tan berib, ofarin oʻqishga, ta-sanno aytishga arzirli.
2. Qoyil qilmoq 1) ishni oʻrniga qoʻyib, zavq bagʻishlamoq, mahliyo qilmoq, hayratga solmoq, tan berishga majbur qilmoq.
3. Ofarin, tasanno.

Примеры

• Qoyil ish. Qoyil odam, shsh Belim qisib, qovurgʻamni shishir-ding, Doʻstim, sening zoʻrligingga qoyilman. — "Alpomish".
• Zagʻchakoʻz.. bir misol bilan hammani qoyil qilmoqchi boʻldi. — P. Tursun — Oʻqituvchi; 2) mahorat bilan bajarmoq, oʻrniga qoʻymoq; oʻrinlatmoq, boplamoq.
• [Marasul:] Xolam ruschani ham qoyil qiladilar. — A. Qahhor — Ogriq tishlar. Qoyil qoldirmoq ayn. qoyil qilmoq 1. Qoyil qolmoq (yoki boʻlmoq) Zavq olib yoki tan berib, ofarin oʻqimoq, ta-sanno aytmoq.
• Bu ishga barcha qoyil qolmoq-da. tm Qovun soʻyildi. Smirnov xuddi acaji-ning rangiga va taʼmiga oʻxshash bir karchni ogʻziga soldi-yu, mazasiga qoyil boʻldi. — Sh. Rashidov — Boʻrondan kuchli.
• Qoyil! Qoyil! Obbo siz-e! Zoʻr ekansiz-ku, jigar. — "Guldasta".

Этимология

|fl. JiUa — aytuvchi, soʻzlovchi, gapiruvchi; hikoya, naql qiluvchi

Источник: Викисловарь