sarboz

Значения

1. [f. — bosh oʻynatuvchi
2. boshni, jonni fido qiluvchi] Amir, xon qoʻshinining oddiy piyoda askari; askar, soldat.

Примеры

• Har uyda, har koʻyda mudhish jang boʻldi, Qalʼa sarbozlari hangu mang boʻldi. — M. Shayxzoda.
• Qurolli sarbozlar darvozadan otilib chiqishdi. — S. Siyoyev — Yorugʻlik.
• Sarbozlar, asosan, piyoda qoʻshinlarni tashkil et-gan. — "OʻzME".
• Otlar maydonda kishnashdi, Sarbozlar nayza ushlashdi. — "Gulshanbogʻ".

Источник: Викисловарь