sehrlamoq

Значения

1. Sehr-jodu bilan es-hushini olib, oʻz izmiga boʻysundirmoq (ertak va afsonalarda).
2. Es-hushini olib qoʻymoq, maftun qilmoq, oʻziga tortmoq; rom etmoq.

Примеры

• Bularning hammasi-ni sehrgar Iblis sehrlab qoʻydi. — X. Toʻxtabo-yev — Shirin qovunlar mamlakati.
• Oʻynayotgan yigit oʻz sanʼati bilan dav-radagilarni sehrlab koʻygan edi. — N. Safarov — Olovli izlar.
• Laʼlining katta tim kora koʻzlari yigitni sehrlab koʻidi. — D. Nuriy — Osmon ustuni.

Источник: Викисловарь