suyamoq

Значения

1. Bir uchini yerga, ikkinchi uchini biror tik narsaga taqab turgʻizib qoʻymoq; tiramoq, tayamoq.
2. Biror yeridan tutib, koʻtarib madad bermoq.
3. Madad, yordam bermoq; qoʻllamoq.

Примеры

• Hassani devorga suyab koʻymoq. Tepib oʻtma, suyab oʻt. — Maqol. n
• U devorga suyab koʻyilgan oyboltaga tash-landi. — "Yoshlik".
• Kampir, aziz mehmonlarni oʻtqiz-gandan keyin, cholni suyab olib kirdi. — A. Qahhor — Oltin yulduz.
• [Soki bobo] Uni qoʻl-tigʻidan suyab, otga mindirdi. — Ergash Ju-manbulbul oʻgʻli.
• Oyoqlari uvushgan boyni ara-vadan suyab tushiriilda bukriga Toiltemir koʻmaklashdi. — H. Gʻulom — Feruza.
• Sen yoʻgʻingda meni shular suyab yurishdi-da. — H. Gʻulom — Mashʼal.

Источник: Викисловарь