tolerantlik

Значения

1. biol., tib. Organizmning immunologik jihatdan tashqi taʼsirlarga javob bera olish qobiliyatining toʻliq yoki qisman yoʻqolishi; yaʼni antigen taʼsirlarga nisbatan odam yoki hayvon organizmi tomonidan antitanalar ishlab chiqarish qobiliyatining pasayishi yoki yoʻqolishi.
2. Organizmning muayyan modda yoki zaharning noqulay, salbiy taʼsiriga chidash, bardosh berish qobiliyati.
3. Oʻzgalarning fikr-gʻoyalari, eʼtiqodi, his-tuygʻulari, turmush tarzi va xulq-atvoriga nisbatan sabr-toqatli boʻlish, beparvo qarash; bagʻrikenglik.

Этимология

lot. tolerantia — sabr-toqat, chidam, bardosh

Источник: Викисловарь