vijdon

Значения

1. Kishining oʻz xatti-harakati, qilmishi, yurish-turishi uchun odamlar, jamoatchilik oldidagi masʼuliyat hissi, insoniylikning asosiy belgʻi-laridan biri; diyonat, insof.
2. Vijdonni yutmoq Insof, diyonatdan tashqari, vijdonsizlik bilan ish tutmoq.

Примеры

• Vijdonni asrangiz har nedan ortiq, yagona zaminni asragansimon. — A. Oripov.
• Bu odamgarchilikdan, vijdondan emas. Bu — pastlik. — P. Tursun — Oʻkituvchi.
• Nahotki ular gʻurur, oriyat, vijdon degan insoniylikning ulugʻ xislat-laridan yuz oʻgirishgan boʻlsa? — Gazetadan.
• Kimki pora bersa, u vijdonini yutgan, pokligini yoʻqotgan boʻladi. — Gazetadan.

Этимология

a. j — ehtiros, his-tuygʻu; insof, diyonat

Источник: Викисловарь