bo‘g‘iq

Ma’nolari

1. Boʻgʻilib, xirillab qolgan, xirildoq, aniq-tiniq emas, noaniq (ovoz haqida).
2. Boʻgʻov solib toʻsilgan, biror narsa bilan boʻgʻilgan.
3. Boʻgʻib, burib, siqib qoʻyilgan; tor.
4. Havosi nam va buzuq, erkin nafas olib boʻlmaydigan.
5. Erkin yashab, ishlab boʻlmaydigan; siqiq, ziq, tang.
6. Uncha ochiq boʻlmagan, xira (rang, tuye haqida).

Misollar

• -Yoqmaydi! — dedi Anzirat alamnok, boʻgʻiq ovozda. N. Qilichev, Quyun.
• -Oʻzi nima deydi, soʻradingmi? — Abdusamad amakining ovozi boʻgʻiq chiqdi. M. Mansurov, Yombi.
• Yana boyadek boʻgʻiq kulgi ovozi eshitildi. S. Karomatov, Oltin qum.
• Keyin, bir vaqt hushimga keldim. Ogʻzim boʻgʻiq. Qalin narsaga oʻralgan-man. Oybek, Tanlangan asarlar.
• Yoqasi boʻgʻiq koʻylak. n Katak koʻylagi, pochasi boʻgʻiq koʻk satin shalvari ozoda va oʻziga yarashgan. H. Nazir. Soʻnmas chaqmoqlar.
• Davralarning boʻgʻiq havo-sini jirkanmay shimiradilar. Gʻ. Gʻulom, Yodgor.
• Biz ozdan keyin Amudaryo tomondan es-gan salqin shabada boʻgʻiq havoni tarqatib yuboradi. J. Sharipov, Xorazm.
• Xoʻjayin aytgancha, "uzilmagan gul" boʻlmasa ham, ruhi, qalbi bu chirkin boʻgʻiq muhitda soʻnmagan, toʻzmagan koʻrinadi. Oybek, Tanlangan asarlar.
• Boʻgʻiq rang. Rangi boʻgʻiq chit.

Manba: Vikilug‘at