bo‘m-bo‘sh

Ma’nolari

1. Tamoman, mutlaqo boʻsh, quruq; tap-taqir; huvillab yotgan. Boʻm-boʻsh idish. Boʻm-boʻsh uy. shsh
2. Yuragi (yoki koʻngli) boʻm-boʻsh Biror ish qilishga hafsalasi, ishtiyoqi qolmagan, hafsalasi pir boʻlgan; noiloj.

Misollar

• Sohil boʻm-boʻsh, huvillab yotibdi. S. Siyoyev, Otliq ayol.
• Oldinda dushman, orqada esa buzilgan yoʻllar, boʻm-boʻsh sahro. "Sharq yulduzi".
• Bittayu bitta sham yoqilgan yuz kishilik ulkan saroparda boʻm-boʻsh va nimqorongʻi edi. O. Yoqubov, Koʻhna dunyo.
• Havo bulutli, kasalxona hovlisi boʻm-boʻsh edi. Oʻ. Hoshimov, Nur borki, soya bor.
• Hech bir narsa jalb etmas uni. Bu kun boʻm-boʻsh mening yura-gim. "Guldasta".
• Shu topda bu odamga hech qanday yordam berish qoʻlidan kelmasligini oʻyladi-yu, koʻngli boʻm-boʻsh boʻlib, palataga kirdi. Oʻ. Hoshimov, Nur borki, soya bor. Boʻm-boʻsh boʻlib qoladi yurak, Oʻgʻlim, mehr ado boʻlgan choq! "Saodat".

Manba: Vikilug‘at