bo‘ston

Ma’nolari

1. poet. 1 Gul bilan qoplangan, gul ekil-gan maydon; gullab-yashnagan bogʻ.
2. Bogʻ-rogʻli obod yer, yashnagan, gullagan joy.
3. Ogʻush, quchoq; dunyo, olam.
4. Sevgili, yor, rafiqa.

Misollar

• Mehnat qilinmasa, boʻston qayerda. Gʻ. Gʻulom.
• Togʻlar qopqasini oshib oʻtgan on, Roʻparamda ochildi boʻston. T. Toʻla.
• Xilma-xil gullar xushboʻy hid sochib, boʻstonni yashnatib turar, shishadek tiniq suvlar shildirab oqib yotar edi. "Chal-pak yoqqan kun".
• Oʻzbekiston — boʻston. n Choʻlni boʻston qilishga Kejidu sochi sunbullar. "Qoʻ-shiqlar".
• Salom, maktab, hayot boʻstoni, Keldim toʻngʻich oʻgʻlim yetaklab. Yo. Mirzo, Oʻgʻil mehri.
• Yaxshi kishi choʻlda boʻston yaratar, tikanlikda chin guliston yaratar. "Qoʻshiq-lar".
• Soqijon, endi qaddim bukildi, Dush-manlarim koʻngli endi boʻstondir. "Nurali".
• Is-tadim sayr ashamoqni men gʻazal boʻstonida. E. Vohidov, Yoshlik devoni.
• U bir umr maʼshu-qasiga intilib, nihoyat, uning vasliga yetgan baxtiyor oshiqday, sheʼriyat boʻstoniga quloch yoyib kirdi. S. Siyoyev, Yorugʻlik.
• Sof bu ishq boʻstonida raʼnolanibsiz muncha ham. S. Ab-dulla, Tohir va Zuhra. Endi bolalik boʻsto-nidan hatlab oʻtib, oʻspirinlik fasliga qadam qoʻygansiz. M. Osim, Karvon yoʻllarida.
• Qayda qoldi yoru doʻstlar, umr boʻstonim qani? "Sharq yulduzi". Ey hayot, sen meni boʻsto-nimdan ayirding, quvonchga toʻla sevgimdan ayirding. Gazetadan.

Kelib chiqishi

\f. ... . — bogʻ, tomorqa, poliz

Manba: Vikilug‘at