dag‘dag‘a

Ma’nolari

1. [a. — hayajon; qoʻrqinch|
2. Vahima yoki shovqin solib qilingan doʻq, poʻpisa.
3. shsh Datofat Roʻziyevning ovozidagi dagʻdagʻani endi payqagandai, seskanib ketdi. Oʻ. Hoshimov, Bir tomchi shudring.
4. Qoʻrqitish uchun koʻtarilgan janjal, nizo.
5. Shovqin-suron, ovoza; dabdaba.
6. Tashvish, bezovtalik, uri-nish.
7. Xavf solish, tugʻdirish.

Misollar

• Miltiq koʻtargan bilan ovchi boʻlmas, Dagʻdagʻa solgan bilan dovchi boʻlmas. — Maqol.
• Biz bu dagʻdagʻa/shrni oʻrtadan koʻtarish-ga harakat qilurmiz. — Oybek — Navoiy.
• Ma-hallada hammaga dagʻdagʻa qilib oʻrgangan Fotima “zakonchi ” degan nom ham chiqargan edi. — Mirmuhsin — Umid.
• Uch yuz odami bilan saltanati dagʻdagʻasi yerni titratib, joʻnab ketdi. — "Yusuf va Ahmad".
• Bu ham xonlik davrini surib, podsholik dagʻdagʻasini qilib, necha yil, necha oy oʻtdi. — "Murodxon".
• Shaharning shoirlari.. qofiya dagʻdagʻasi bilan ogʻriydilar. — Oybek — Navoiy.
• Koʻp oʻtmay qoramtir bulupiar koʻk yuzida dagʻdagʻa qila boshladi. — Mirmuhsin — Umid.
• Vaqtyarim kechadan oʻtganda, havoning dagʻdagʻasi zoʻraydi. — Y. Muqimov — Matonatli kishilar.

Manba: Vikilug‘at